วัฏฏะอันน่าสงสาร – ท่านจันทร์


 

” เหนื่อยล้ามาพอแล้ว

ถึงคราวแผ้วผ่องนิพพาน

ลาโลกที่ลนลาน

สู่แดนทิพย์ อมตะธรรม “

 

 

.

searchsearch

<!–// –>

การเมือง

วันพฤหัสบดีที่ 26 พฤศจิกายน 2552

ส่งต่อ ส่งต่อให้ผู้อื่น พิมพ์ พิมพ์ข่าวหน้านี้ ขนาดตัวอักษร Reset

ในหลวงพระราชทานโกศ8เหลี่ยมสมัคร

var addthis_pub=”komchadluek”;
var addthis_brand = “คมชัดลึก”;
var addthis_header_color = “#ffffff”;
var addthis_header_background = “#3792ef”Bookmark and Share

 
บทกวีลำดับที่ 034 - 039


เวียนวนแหวกว่ายเวิ้ง        วังวน

เวียนเกิดเวียนตายจน        เหนื่อยล้า

พอทีโลกร้อนรน              แรงกิเลส

ดับภพดับชาติหน้า   แน่วโน้ม นิพพาน

เวียนวนและแหวกว่าย

อยู่ในสายกิเลสา

เวียนวนและเหว่ว้า

ทั้งวุ่นวายหลายครั้งคราว

เป็นสัตว์เดรัจฉาน

ก็เนิ่นนานเจ็บระนาว

ทุกข์ยากก็ยืดยาว

มิรู้แจ้งซึ่งความจริง

เป็นคนก็หลายครา

ได้เกิดมาเป็นชายหญิง

เคยใหญ่ยืนยงยิ่ง

เคยต่ำต้อยน้อยบารมี

เคยชั่วเคยฉ้อฉล

เคยเป็นคนที่แสนดี

เคยรวยเป็นเศรษฐี

ทั้งยาจกก็เคยเป็น

เวียนวนและแหวกว่าย

มิผ่อนคลายแสนลำเค็ญ

น้ำตาไหลกระเซ็น

รวมกี่สายกระแสธาร

เหนื่อยล้ามาพอแล้ว

ถึงคราวแผ้วผ่องนิพพาน

ลาโลกที่ลนลาน

สู่แดนทิพย์ อมตะธรรม


ท่านจันทร์

 

 

 

บทกวีลำดับที่ 034 - 039



 

 

<br width="400" height="550"





๐ วัฏฏะอันน่าสงสาร…๐


เวียนวนแหวกว่ายเวิ้ง        วังวน

เวียนเกิดเวียนตายจน        เหนื่อยล้า

พอทีโลกร้อนรน              แรงกิเลส

ดับภพดับชาติหน้า   แน่วโน้ม นิพพาน

เวียนวนและแหวกว่าย

อยู่ในสายกิเลสา

เวียนวนและเหว่ว้า

ทั้งวุ่นวายหลายครั้งคราว

เป็นสัตว์เดรัจฉาน

ก็เนิ่นนานเจ็บระนาว

ทุกข์ยากก็ยืดยาว

มิรู้แจ้งซึ่งความจริง

เป็นคนก็หลายครา

ได้เกิดมาเป็นชายหญิง

เคยใหญ่ยืนยงยิ่ง

เคยต่ำต้อยน้อยบารมี

เคยชั่วเคยฉ้อฉล

เคยเป็นคนที่แสนดี

เคยรวยเป็นเศรษฐี

ทั้งยาจกก็เคยเป็น

เวียนวนและแหวกว่าย

มิผ่อนคลายแสนลำเค็ญ

น้ำตาไหลกระเซ็น

รวมกี่สายกระแสธาร

เหนื่อยล้ามาพอแล้ว

ถึงคราวแผ้วผ่องนิพพาน

ลาโลกที่ลนลาน

สู่แดนทิพย์ อมตะธรรม

ท่านจันทร์





Advertisements